. Pedagog radzi

16 kwietnia 2015 10:02 | . Pedagog radzi

Zaburzenia opozycyjno - buntownicze




Zaburzenie opozycyjno-buntownicze. przejawia się jako niewłaściwe dla wieku zachowanie, uporczywe,  nieprzyjemne, kłótliwe, buntownicze, celowo irytujące, drażliwe, mściwe związane z tendencją do obwiniania innych za swoje własne przewinienia i zaniedbania. Zaburzenie

opozycyjno-buntownicze występuje częściej u chłopców niż u dziewcząt przed okresem dojrzewania, natomiast w okresie dojrzewania wzrasta częstość jego występowania u dziewcząt. Zaburzenie opozycyjno-buntownicze zazwyczaj poprzedza wystąpienie zaburzenia zachowania.

 Aby móc dokonać diagnozy zaburzenia zachowania u dziecka niezbędna jest wnikliwa obserwacja i analiza objawów. ale i szczegółowego wywiadu z rodzicami, opiekunami czy nauczycielami. Wnikliwość diagnostyczna pozwala na wykluczenie innych zaburzeń zachowania, a lekarska zaburzeń na tle neurologicznym.

Zastanawiając się nad przyczyną zaburzeń opozycyjno – buntowniczych należy wspomnieć o czynnikach biologicznych,   a w nich np. o nieprawidłowej budowie anatomicznej mózgu czy działaniu neuroprzekaźników. Wymienia się także czynniki psychospołeczne, np. zaniedbywanie czy surowe wychowanie lub inne czynniki psychospołeczne.  Średni wiek pojawienia się zaburzenia opozycyjno-buntowniczego  wynosi 6 lat Zaburzenie opozycyjno-buntownicze. Jest uważane przez wielu badaczy za łagodniejszą, przedwcześnie rozwiniętą formę zaburzenia zachowania.

Należy zwrócić szczególna uwagę na negatywne, wrogie i buntownicze zachowania dziecka trwające co najmniej 6 miesięcy, w czasie których występują cztery (lub więcej) z następujących objawów:

  1. Dziecko w odczuciu otoczenia jest niezwykle trudne, ma łatkę złośliwego i mściwego.
  2. Często wybucha złością trudną do opanowania, traci panowanie nad sobą.
  3. Nie spełnia reguł stawianych mu przez otoczenie, które są adekwatne do jego wieku.
  4. Często i bez skrupułów oskarża innych za swoje pomyłki i niewłaściwe zachowania.
  5. Często kłóci się z dorosłymi.
  6. Często aktywnie opiera się lub odmawia spełniania próśb dorosłych lub stosowania się do zasad.
  7. Często celowo irytuje innych.
  8. Często wini innych za swoje błędy lub złe zachowanie.
  9. Jest często drażliwy lub łatwo irytuje się w obecności innych.
  10. Jest często zły lub obrażony.

Wiele młodych osób, wykazujących zachowania buntownicze, już jako małe dzieci miało usposobienie nadpobudliwe, nerwowe, były trudne do uspokojenia i rzejawiały trudności w dostosowywaniu się do nowych okoliczności.

 

Na podstawie dostępnej literatury opracowała pedagog M. Kosecka

 

Przeczytano: 1617 razy. Wydrukuj|Do góry